Ocena według kryteriów
Egzaminator ocenia kilka obszarów, a za każdy przyznaje punkty. Dokładne liczby i opisy poziomów znajdziesz w aktualnych materiałach egzaminacyjnych, bo mogą się zmieniać. Poniżej opisujemy sens poszczególnych obszarów.
- Realizacja tematu i stanowisko autora.
- Elementy retoryczne i argumentacja.
- Kompozycja i spójność.
- Styl i język.
- Zapis: ortografia i interpunkcja.
Realizacja tematu
Praca musi odpowiadać na postawione pytanie albo realizować zadany problem. Częsty błąd to napisanie tekstu o temacie pokrewnym, ale nie o tym, który podano.
Argumentacja
Teza wymaga argumentów, a argumenty przykładów z lektury lub z innych tekstów kultury. Samo stwierdzenie bez uzasadnienia traci punkty.
Kompozycja
Wstęp, rozwinięcie i zakończenie mają być wyraźne, a akapity powiązane logicznie. Zakończenie powinno wynikać z argumentów, a nie wprowadzać nowego wątku.
Język i zapis
Poprawność językowa, styl i ortografia wpływają na wynik. Błędy zapisu pojedynczo kosztują niewiele, ale zbierają się.
Najczęstsze potknięcia
- Odejście od tematu.
- Teza bez argumentów.
- Przykłady z lektur przywołane bez analizy.
- Brak zakończenia lub zakończenie, które powtarza wstęp.
- Zbyt potoczny styl.
- Błędy interpunkcyjne w zdaniach złożonych.
Jak czytać własną ocenę
Po otrzymaniu oceny nie patrz tylko na wynik. Znajdź obszar, w którym straciłeś najwięcej punktów, i popraw go w następnej pracy. Dwie lub trzy takie iteracje dają większą poprawę niż wiele wypracowań pisanych bez informacji zwrotnej.
Pisanie, ocena, poprawka
Najwięcej daje cykl: napisać, dostać ocenę z uzasadnieniem, poprawić i napisać ponownie. OcenPrace ocenia wypracowanie według kryteriów egzaminacyjnych i wskazuje cytaty do poprawy. Zobacz sprawdzanie wypracowań.
Dla nauczycieli
Plan Nauczyciel pozwala oceniać prace partiami według własnego klucza. Więcej o informacji zwrotnej w artykule o ocenianiu kształtującym.